Toegenomen regulering en een strengere toezichthouder: kansen en bedreigingen voor de M&A-praktijk

Regulering en M&A – ontwikkelingen in een notendop

Niet zo lang geleden baarden regulatoire regels en beperkingen nauwelijks zorgen in het kader van overnameprocessen.1 We kennen natuurlijk al langer de concentratiemeldingen bij de Autoriteit Consument & Markt (ACM) - ontstaan uit een fusie van de Consumentenautoriteit, Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) en de Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit ( OPTA ) - de concentratiemelding bij de Europese Commissie en een enkele sectorspecifieke meldings- en toetsingsverplichting zoals bij de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa). Hoewel meldingen bij deze autoriteiten met zorg voorbereid moesten worden, en sommige voorgenomen transacties nauwkeurig onder de loep werden genomen, resulteerde melding in het merendeel van de gevallen in een goedkeuringsbesluit, tenzij men in een enkel geval mededingingsrechtelijke issues voorzag.  

De controle op buitenlandse investeringen was beperkt en richtte zich op (wijzigingen in zeggenschap in) een beperkt aantal vitale sectoren, zoals investeringen, fusies en overnames in de gas-, elektriciteits- en telecommunicatiesector (waaronder ook internettoegang). Nog onbekend was de Foreign Subsidies Regulation-melding, op grond waarvan de Europese Commissie de mogelijkheid heeft M&A-transacties en aanbestedingen te controleren als een onderneming daarbij een subsidie heeft ontvangen van een staat buiten de EU. Hieronder gaan we daar nader op in.  

[....]