Het zal je maar gebeuren. Je bewoont met je echtgenoot een bovenwoning, waaronder een bedrijf in wijnen wordt gedreven (het Pand). Het is 12 juli 2016 als de eigenaar van het naastgelegen gebouw op basis van een omgevingsvergunning begint met het plaatsen van een afzinkkelder. Op 15 juli wordt daarbij een obstakel in de grond geraakt en scheurt de kelderwand. De aannemer (Multi) neemt contact op met haar verzekeraar, die laat weten dat de situatie moet worden besproken met alle betrokkenen, onder wie de eigenaar van het Pand, op straffe van verlies van dekking. Maar de opdrachtgever van Multi instrueert Multi om zonder overleg door te gaan met de werkzaamheden.

Vier dagen daarna, op 22 juli, ontstaan ernstige scheuren in het Pand en sommeert de advocaat van de eigenaar om de werkzaamheden te staken. De sommatie wordt genegeerd, waarna op 27 juli de gemeente wordt geïnformeerd. Die inspecteert de situatie de volgende dag en op basis daarvan wordt afgesproken dat dagelijks deformatiemetingen moeten worden gedaan. Daaruit blijkt vervolgens dat het Pand verder verzakt, waarna een bouwstop wordt gelast, maar die wordt na korte tijd weer opgeheven. De kelder wordt afgebouwd, maar uiteindelijk moet het Pand worden gesloopt.1