Ook omdat niet duidelijk is welke ‘problemen’ de AFM denkt op te lossen door (nog) meer data op te vragen bij verzekeraars.

De AFM mag bij iedereen informatie opvragen om consumenten te beschermen. Maar met dit wetsvoorstel lijkt de AFM door te slaan in deze taakopvatting. Want hoe beoordeelt de AFM  of een product goed of slecht uitpakt voor een consument? Het lijkt alsof de AFM heel gedetailleerd wil beoordelen of een product past bij een consument. Maar dat is afhankelijk van de concrete situatie van die consument. Het voelt alsof de AFM op de stoel van de verzekeraar wil gaan zitten door een deel van het werk overnieuw te doen of te beoordelen, terwijl reeds bestaande wetgeving hier op toeziet.

Reikwijdte AFM-toezicht

Verder richten de voorgestelde data-uitvragen zich op financiële instellingen die onder AFM-toezicht staan. Terwijl nieuwe risico’s zich vaak juist voordoen bij instellingen buiten de reikwijdte van het AFM-toezicht vallen. Daarmee worden onder toezicht geplaatste instellingen feitelijk de dupe van het handelen van niet-vergunninghoudende partijen, waar de AFM geen grip op heeft en op deze manier ook niet krijgt. Bovendien dient de AFM bij nieuwe bevoegdheden na te gaan of de omvang van de nalevingslasten opweegt tegen de verwachte opbrengsten. Het Verbond plaatst hier serieuze vraagtekens bij.

[....]